مقاوم‌سازی ساختمان‌ها

مقاوم‌سازی و بهسازی لرزه‌ای با هدف کاهش آسیب‌پذیری سازه و بهبود عملکرد آن در برابر زلزله و دیگر نیروهای جانبی انجام می‌شود. این کار با بازرسی و ارزیابی فنی آغاز می‌شود؛ سپس بر پایه وضعیت موجود، نقاط ضعف و الزامات پروژه، راهکار مناسب تعیین و اجرا می‌شود. انتخاب روش بدون شناخت سازه قابل اتکا نیست: نوع و گستره آسیب، ظرفیت اعضا، اتصالات، فونداسیون، مسیر انتقال نیرو و شرایط بهره‌برداری همگی در تصمیم‌گیری مؤثرند.

خدمات این بخش می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

1.بازرسی اولیه و ارزیابی فنی سازه‌های بتنی و فلزی برای شناسایی آسیب‌ها، ضعف‌ها و عوامل مؤثر بر عملکرد ساختمان

2.گردآوری و بررسی اطلاعات موجود درباره سازه، مصالح، تغییرات انجام‌شده، بارگذاری و شرایط بهره‌برداری؛ در صورت ناقص‌بودن اطلاعات، دامنه بررسی‌های تکمیلی بر اساس شرایط پروژه تعیین می‌شود.

3.بررسی نیاز به افزایش ظرفیت تیرها، ستون‌ها، دیوارها، اتصالات یا فونداسیون؛ به‌ویژه در صورت افزودن بار، تغییر کاربری یا افزایش تقاضای سازه

4.بررسی و اجرای تقویت با الیاف کربن (FRP)، در صورت تناسب روش با هدف تقویت و وضعیت عضو. عملکرد سامانه به آماده‌سازی بستر، جهت‌گیری الیاف نسبت به نیروهای کششی مورد انتظار، انتقال نیرو در فصل مشترک و مهار انتهایی وابسته است؛ جزئیات تقویت سازه‌ها با الیاف کربن

5.بررسی و اجرای ژاکت فلزی یا بتنی برای افزایش ظرفیت یا بهبود عملکرد عضو. در طراحی و اجرا باید انتقال نیرو میان عضو موجود و ژاکت، جزئیات اتصال و آثار تغییر سختی و وزن بر سازه بررسی شود؛ جزئیات اجرای ژاکت فولادی

6.بررسی امکان اجرای بادبند فولادی یا دیوار برشی برای بهبود عملکرد جانبی ساختمان. این تغییر در سیستم باربر جانبی، نیروها را در سازه بازتوزیع می‌کند؛ بنابراین ظرفیت اتصالات و فونداسیون، مسیر انتقال نیرو و پیامدهای تغییر سختی باید ارزیابی شوند.

7.بررسی و اجرای راهکارهای تقویت فونداسیون و اتصالات، متناسب با نقاط ضعف شناسایی‌شده و الزامات پروژه

ترمیم بخش‌های آسیب‌دیده پیش از تقویت، هرگاه بتن، عضو سازه‌ای یا بخش دیگری دچار آسیب یا افت کیفیت باشد؛ اجرای تقویت روی بستر ناسالم می‌تواند انتقال نیرو و عملکرد راهکار را مختل کند.

روند اجرا پس از بازرسی اولیه و گردآوری اطلاعات پروژه ادامه می‌یابد. در ارزیابی، آسیب‌پذیری اعضا و اتصالات، وضعیت فونداسیون و پیوستگی مسیر انتقال نیرو بررسی می‌شود. سپس راهکارهای قابل‌اجرا با توجه به هدف تقویت و آثار آن‌ها بر کل سازه مقایسه و انتخاب می‌شوند. در جزئیات اجرایی، محدوده تقویت، مصالح، نحوه اتصال به عضو موجود و الزامات آماده‌سازی مشخص می‌شود. پیش از اجرا نیز سطوح و اعضای موردنظر آماده می‌شوند و بخش‌های ناسالم، در صورت نیاز، ترمیم خواهند شد.

روش و مصالح باید با وضعیت سازه و نتایج ارزیابی متناسب باشند؛

یک راهکار واحد برای همه ساختمان‌ها مناسب نیست. برای نمونه، نصب FRP بدون آماده‌سازی مناسب سطح و تأمین انتقال نیرو در انتهای الیاف قابل اتکا نیست. در ژاکت‌ها نیز پیوستگی مناسب با عضو موجود و در بادبند یا دیوار برشی، انتقال نیرو تا فونداسیون باید در جزئیات طراحی و اجرا دیده شود. کنترل کیفیت، متناسب با روش منتخب، شامل بررسی بستر و مصالح، نحوه نصب و اتصال، و مستندسازی مراحل اجراست. انتخاب و اجرای راهکار باید بر اساس ضوابط و مراجع فنی مرتبط با هدف پروژه باشد؛ از جمله نشریه ۳۶۰ در موارد مربوط به بهسازی لرزه‌ای و استاندارد ۲۸۰۰ در بخش‌هایی که برای پروژه کاربرد دارد.

گزارش ارزیابی و مستندات فنی، متناسب با دامنه خدمات توافق‌شده تهیه می‌شود. هزینه مقاوم‌سازی به دامنه بازرسی و ارزیابی، تعداد و نوع اعضای نیازمند تقویت، روش و مصالح انتخاب‌شده، میزان آسیب و نیاز به ترمیم، وضعیت فونداسیون و اتصالات و دسترسی به محل اجرا بستگی دارد. برای بررسی شرایط ساختمان و تعیین مسیر مناسب، می‌توانید درخواست بازدید و برآورد اجرای مقاوم‌سازی ثبت کنید.